شاول

این مورد را ارزیابی کنید
(1 رای)

 

شاول

شاول نوعی از مجموعه بیل مكانیكی است كه برای بارگیری سنگهای سخت (واستثنائاً خاكها) و اغلب در فضای باز (معادن روباز) مورد استفاده قرار می گیرد.

شاولها در استخراج های سطحی به روش نواری و كاواكی مورد استفاده قرار می گیرند. در روش نواری روباره برداشته شده و در یك بخش استخراج شده قبلی مجاور ریخته می شود و ماده معدنی زیر روباره بوسیله ماشین دیگری بارگیری شده و به قسمت دیگری برده می شود.

شاولها توانایی كندن و بارگیری مواد واقع در سطح ایستایی ماشین یا بالاتر از آن را دارند.

انواع شاول :

1- شاول استاندارد :

در معدنكاری سطحی و برای اهداف عام بكار می رود. از آنها برای بارگیری انواع كانسنگها و باطله استفاده می شود. ظرفیت آنها معمولاٌ بین 7 تا 40 متر مكعب می باشد.

 

 

2- شاولهای دكل بلند :

دارای دكل بلندتر و جام كوچكتر هستند و كاربردهای خاص دارند. اندازه صندوقه (جام) این شاولها حدود 25 درصد از انواع استاندارد كوچكتر است و دكل آنها بسته به اندازه جام انتخاب شده 35 درصد و گاهی بیش از آن بلندتر است. شاولهای دكل بلند ، با صندوقه تا 1.5 متر مكعب نیز ساخته شده اند

 

3- باركننده های زغالی :

مشابه شاولهای استاندارد می باشند ولی بیل آنها حدود 75 درصد بزرگتراز انواع استاندارد مشابه است.

ظرفیت این باركننده ها تا 100 متر مكعب نیز می رسد.

شاول نوعی از مجموعه بیل مكانیكی است كه برای بارگیری سنگهای سخت (واستثنائاً خاكها) و اغلب در فضای باز (معادن روباز) مورد استفاده قرار می گیرد.

شاولها در استخراج های سطحی به روش نواری و كاواكی مورد استفاده قرار می گیرند. در روش نواری روباره برداشته شده و در یك بخش استخراج شده قبلی مجاور ریخته می شود و ماده معدنی زیر روباره بوسیله ماشین دیگری بارگیری شده و به قسمت دیگری برده می شود.

شاولها توانایی كندن و بارگیری مواد واقع در سطح ایستایی ماشین یا بالاتر از آن را دارند.

 

 

انواع شاول :

1- شاول استاندارد :در معدنكاری سطحی و برای اهداف عام بكار می رود. از آنها برای بارگیری انواع كانسنگها و باطله استفاده می شود. ظرفیت آنها معمولاٌ بین 7 تا 40 متر مكعب می باشد.

ساختمان شاولها :شاولها از سه قسمت اصلی تشكیل شده اند كه عبارتند از :

 

الف ) شاسی اصلی :این بخش پائین ترین قسمت ساختمان شاول را تشكیل می دهد و از دو بخش ارابه و شاسی ثابت تشكیل شده است.

ارابه (یا وسیله حركت) : معمولاٌ چرخ زنجیری بوده و توسط آن می توان ماشین را جابجا كرد. دلیل استفاده از چرخهای زنجیری برای جلوگیری از فرو رفتن شاول در زمین می باشد. وجود سطح تماس بیشتر چرخهای زنجیری با زمین ، باعث كمتر شدن فشار وارده بروی سطح (مخصوصاً زمینهای خاكی و نرم) می شود.

البته شاولهایی با چرخ لاستیكی نیز وجود دارند كه در مواقعی از آنها استفاده می گردد كه مقدار بارگیری نسبتاً كم است و شاول به حركت و جابجایی زیادی نیاز دارد.

 

شاسی ثابت : سازه ثابت اصلی دستگاهی است كه روی ارابه قرار گرفته و بخشهای دیگری روی آن قرار می گیرند.

ب) شاسی متحرك :این شاسی بر روی محور قائمی كه روی شاسی ثابت قرار گرفته سوار شده و می تواند حول محور تا 360 درجه دوران كند. كلیه وسایل و تجهیزات بارگیری بر روی این شاسی قرار دارند.

ج) تجهیزات بارگیری :این تجهیزات شامل دكل ، بازوی جام ، جام و ماشین آلات می شود كه همه بر روی شاسی متحرك سوار می شوند.

دكل : یكی از بخشهای كلیدی شاول می باشد و میله ای است كه به شاسی متصل بوده و به طرف جلوی ماشین زاویه دارد. در قسمت بالای دكل قرقره شیاردار وجود دارد كه كابل بالابری صندوقه از روی آن عبور می كند.

اتصال دكل به بدنه شاسی بصورت لولایی بوده و دكل می تواند در جهت بالا و پایین حركت نماید و بوسیله كابلهای مخصوص در موقعیت مورد نظر ثابت نگاه داشته شود.

 

بازوی جام : از یك طرف به جام متصل بوده و از طرف دیگر به دكل لولا شده است. در زیر بازو دندانه هایی وجود دارد كه امكان حركت بازو به جلو و عقب را فراهم می آورد ، كه این حركت مبنای نفوذ در سینه كار است.

بازوی صندوقه همچنین می تواند حول محور اتصال خود به دكل به طرف بالا و پایین حركت نماید كه این كار با تغییر طول كابل بالابری انجام می گیرد.

 

جام (یاصندوقه یا بیل) :كه به انتهای بازو متصل بوده و در تماس مستقیم با سینه كار قرار می گیرد. لبه جام به ناخنهای قابل تعویض مجهز است كه موجب سهولت نفوذ می گردد. در زیر جام دریچه ای وجود دارد كه در موقع قرار گرفتن بیل در موقعیت تخلیه به كمك كابل مخصوص باز شده و موا داخل آن تخلیه می شود.

بدیهی است كه بین هر یك از بخشهای ماشین هماهنگی قدرت و ظرفیت وجود دارد ، بعنوان نمونه جنس و وزن جام بستگی به نوع ماده مورد كار دارد.

برای كار در زغال جامها سبكتر بوده و فرم و لبه ناخنهای آنها نیز متناسب این كار ساخته می شود.

بطور كلی عملیات شاول شامل حركات ذیل می باشد :

نفوذ كردن در سینه كار و پركردن صندوقه بوسیله بازوی جام (crowding)

بالا آوردن صندوقه و جدا كردن آن از سینه كار (hoisting)

دور زدن به محل تخلیه ((swining

تخلیه صندوقه بوسیله بازكردن دریچه بیل (dumping)

چرخش مجدد بطرف سینه كار جهت شروع چرخه بعدی (swining)

در صورت نیاز حركت به محل بارگیری جدید بوسیله چرخ زنجیری (propelling)

شاولهای قدیمی مكانیكی و شاولهای جدید با نیروی هیدرولیكی كار می كنند. شاولها معمولاً از پائین به بالا (یعنی از كف به بالا) بار برمی دارند ولی شاولهایی نیز ساخته شده اند كه بار را از بالا به پائین برداشت می كنند. شاولهای معادن بزرگ با ظرفیت جام تا 30 متر مكعب كار میكنند.

شاول می تواند بار را بداخل سنگ شكن اولیه كه معمولاٌ سنگ شكنی منقول است بریزد ، سپس توسط نوار كه معمولاً تغییرات آن بسادگی امكانپذیر است مواد از معدن جابجا می شوند (این بحث مربوط به طراحی معدن می باشد)

 

سیستم محركه شاول :دو روش اصلی برای تامین قدرت مورد نیاز شاولها وجود دارد :

شاولهای كوچكتر ، تا ظرفیت حدود 10 متر مكعب ، دارای موتور دیزلی هستند.

ماشینهای بزرگتر كه از نیروی الكتریسیته برای تامین محركه مورد نیاز خود استفاده می كنند. (این قدرت می تواند از طریق كابل دنبایه و برق سه فاز AC تامین شده یا سیستم محركه شاول دیزل الكتریك باشد.

موتورهای دیزلی قابلیت تحرك بیشتری را برای ماشین بوجود می آورند ولی عمر عملیاتی آنها نسبت به انواع الكتریكی كمتر است. در عوض موتورهای الكتریكی نیاز به نگهداری و تعمیر كمتر داشته ، عمر عملیاتی آنها بیشتر است ، ولی فاقد تحرك كافی هستند. (ضمناً بدلیل وجود كابل در این نوع ، مشكلات نگهداری و تعمیرات (نت) و انتقال كابلها به مكان دیگر در هنگام تغییر محل شاول وجود دارد.

به علت اینكه كابلها معمولاً طولانی و سنگین می باشند ، برای حمل آنها معمولاً از لودر استفاده می گردد كه گاهاً باعث آسیب دیدگی كابلها می گردد ، از طرف دیگر بدلیل عبور و مرور وسایل و پراكنده بودن كابلها بر روی زمین باز هم احتمال آسیب دیدگی كابل وجود دارد

سیستمهای حركتی اصلی كه نیازمند قدرت محركه هستند شامل موارد ذیل می باشند :

سیستم بالابری

سیستم نفوذ در سینه كار

سیستم حركت دورانی

سیستم حركت انتقالی

 

در اكثر ماشنها برای هر سیستم حركتی یك موتور محركه مستقل وجود دارد

استفاده از شاولها (اكسكاواتورهای كابلی) :برای كمینه كردن هزینه بارگیری ظرفیت شاول باید با ظرفیت كامیونی كه با آن كارمی كند هماهنگ باشد. بعنوان یك قاعده تجربی كامیون باید با 4 تا 5 صندوقه شاول پر شود.

 

در آرایشهای معمولی كامیون در كنار شاول و در سمت چپ ان قرار می گیرد ، گاهی برای تسریع در كار ، وسیله باربر در صورت مناسب بودن شرایط در هر دو طرف شاول قرار می گیرد تا زمان مانور كاهش یابد ، زاویه گردش شاول در این حالتها حدود 90 درجه می باشد.

با توجه به طولانی تر بودن زمان چرخه كامیون ، معمولاٌ یك شاول به چند كامیون سرویس می دهد.

 

مزایای شاول :1- هدایت جام ساده است.

2- از پائین به بالا و بالعكس بارگیری می كند.

3- تخلیه بدون جابجایی شاسی می باشد و فقط با حركت دورانی دكل و اتاقك صورت می گیرد.

 

4- سنگ را عملاٌ با ابعاد بزرگ می پذیرد.

5- در برابر دیوارهای سنگی بدلیل بزرگی جثه و استحكام مقاومت دارد.

6- درسطوح (كف های) سست نیز استقرار می یابد.

معایب شاول :1- هزینه خرید آن زیاد است.

2- حداقل بار را لازم دارد تا اقتصادی كار كند.

3- تعمیرات آن پر هزینه است.

4- به علت خصوصیات مانور كم باید به اندازه كافی جا آماده باشد تا بارگیری صورت بگیرد.

مدت كار شاول :1- مدت كار شاول 37 درصد

2- تاخیرهای طولانی (بیش از 15 دقیقه) 42 درصد (كه 33 درصد آن بدی آب و هوا می باشد)

                                                   

خواندن 1592 دفعه آخرین ویرایش در شنبه, 05 بهمن 1392 ساعت 11:21
برای ارسال نظر وارد سایت شوید